Us nenos de hoi
críanse nas guarderías
antes fíanlo nas cocías
cuidábanlos as bolas
tían el lleite nas cazolas
ellos gateando por el tarrén
pasábanlo muito ben
Condo eran mui pequenos
a veces metíanlos nun cesto
llevábanlos pa us eiros
mentras todos segaban
deixábanlos nos suqueiros
nun tían medo a us bichos
porque entre ellos se criaban
enseguida na mao los pillaban
Jugaban cus animalíos
con us xatíos, con us cochíos
meténdose hasta nel cubil
puíanse perdidos, é verdá
pero nun pasaba nada
chegaba a bola col sou mandil
refregáballes a cara
y xa taban listos pa salir
Conocían as plantas, us colores
us praos taban chios de flores
nus eiros había girasoles
jugaban cus cousellos
tamén cus tarrellos
deba gusto vellos
partindo en cachios us garabullos
a veces desfendo babullos
Condo iban algo más grandios
llevábanlos llavar al río
gustáballes ver us níos
nus árboles al pé dus ríos
con carrochíos, herbas, follas
a bola sempre decía
déixalos nun los collas
anóxanse us paxaríos
Eran outros tempos
nin millores nin piores
eran us que eran
eran tempos de amores
eran tempos de sabores
eran tempos de colores
del grís das llamas das corradas
tamén del blanco das nevadas
OPINIONES Y COMENTARIOS