Cantiga da morriña
Ai, morriña que me levas
polo camiño do mar,
cando a lúa se deita
na area do meu lugar.
Teño a terra nos ollos,
teño o vento no falar,
quen naceu entre carballeiras
nunca se pode olvidar.
Ai, morriña, doce pena,
beleza que sabe a sal,
aínda lonxe da miña casa
Galicia vólveme chamar.
OPINIONES Y COMENTARIOS